Nicolaas Kleij over wijn uit Gaillac
(Passages uit “Tot op de bodem”, Uitgeverij Podium, pag 195 en 196)

Gaillac.
Nooit van gehoord, van Gaillac ? Geen wonder, al bestaat de appelation zo’n tweeduizend jaar. De wijnen hebben het niet echt makkelijk gehad. Ook al hadden ze om de zoveel eeuwen een goede pers van diverse hoven en hoogwaardigheidsbekleders, de uitgekookte handelaren in Bordeaux waren ook toen al niet dol op concurentie. Gaillac werd adergelaten om de toen dunne wijntjes van Bordeaux kracht en kleur genoeg te geven voor de oversteek naar Engeland, vanouds de belangrijkste afnemer.
Door de machtige (handels) positie kon Bordeaux er dus voor zorgen dat kopers noodgedwongen met bordeaux genoegen namen. Tegelijkertijd hadden de handelaren ook nog de gelegenheid om zelf de stevigste Zuidwest-wijnen op te kopen om daarmee hun bordeaux te versterken.

In de negentiende eeuw kreeg Gaillac andere problemen dan buur Bordeaux. De spoorwegen brachten concurrentie: enorme hoeveelheden spotgoedkope wijn uit de Languedoc konden nu snel overal worden geleverd. De druifluis (Phylloxera), die zich aan het eind van de eeuw door alle wijngaarden vrat, ging ook Gaillac niet voorbij. In de twintigste eeuw wisten eigenlijk alleen nog de plaatselijke bevolking en wat verdwaalde reizigers dat Gaillac bestond.

Maar de voorspelling voor deze eeuw is gunstiger. Wijnliefhebbers, moe en murw van steeds maar weer chardonnay en cabernet sauvignon, zullen de originele en spannende wijnen van Gaillac herontdekken.

Omdat wij van CAR L’EAU het daarmee eens zijn, brengen wij nu een assortiment lekkere, typerende, spannende maar nog niet zo bekende wijnen uit Gaillac.
www.wijnuitgaillac.com