In de Gaillac streek (globaal tussen de bekendere wijngebieden van ‘Languedoc Roussillon’ en ‘Bordeaux’) werd al ruim vóór onze jaartelling wijnbouw gepleegd van wijnstokken die eerst door de Phocenen via Narbonne waren ingevoerd, en daarna door de Romeinen langzaam richting Bordeaux werden meegenomen. Gaillac is ongetwijfeld een van de oudste wijngebieden van Frankrijk, en sommige van de druivensoorten die nog steeds gebruikt worden (zoals de blauwe Braucol of Fer Servadou en Duras, en witte Loin de l’Oeil en Mauzac) behoren tot de oudste druivenrassen ter wereld. Reeds in de 2de eeuw werd er wijn uit de Gaillac streek geëxporteerd tot in het zuiden van Spanje en het noorden van Schotland !  Er zijn diverse aanwijzingen dat de Mauzac druif uit Gaillac in de middeleeuwen ook in Andalusie is terechtgekomen, en er sindsdien wordt gebruikt voor de productie van sherry.

In de 8ste eeuw vaardigde Graaf Raymond VII van Toulouse het eerste decreet af dat de wijn van Gaillac moest beschermen. Nadat in 972 in Gaillac een Benedictijner abdij was gesticht, bloeide de wijnbouw enorm op, en werden de wijnen ruim geschonken aan de tafels van de adel en het hof.  In de middeleeuwen werden de wijnen van Gaillac ook wel “vins de coq” genoemd want de haan van het wapen van Gaillac werd op de vaten gebrand, als garantie van echtheid. Dat was wellicht de eerste AOC…

In de middeleeuwen werd de rode wijn uit Gaillac ook naar Bordeaux vervoerd om daar de Bordeaux wijnen sterker te maken voor de export naar Engeland, de grootste afnemer van ‘Claret’.

In Gaillac werd al eerder mousserende wijn geproduceerd dan in Champagne, en veel ’Methode Gaillacoise’ bubbels doen niet onder voor ‘champagne’.

Na de verwoestende aanval van Phyloxera in de 19e eeuw is de wijnbouw in Gaillac een beetje in het slop geraakt, en na de 1e wereldoorlog was er ook nog een gebrek aan kapitaal en mankracht om de zaken weer goed op te zetten. Pas in de jaren 1950 kon begonnen worden met de ‘wederopbouw’ van de wijnproductie in Gaillac. En met sukses: steeds meer wijnmakers scoren hoog in proeverijen en worden bekroond in Franse en andere concoursen. Ook in Nederland groeit de belangstelling voor de kwaliteitswijnen uit dit ‘vergeten wijngebied’, mede door het toenemende aantal goede beoordelingen door wijnrecensenten en liefhebbers.